อ่าน hi5 มีน แล้วเราก็คิดถึงขนุนเหมือนกัน
พอคิดถึง
แล้วเราก็จะกลัวการจากไป
อยากเจอ
แล้วก็กลัวจะไม่ได้เจอมันอีก
ผูกพันมานานนะ
นึกถึงวันแรกที่เจอขนุน วันที่ย่าหิ้วแกมาจากตลาด
เรายังเด็กมากอยู่เลย
ไม่ได้อยากบิวท์อารมณ์ให้เศร้านะ
แต่รู้สึกว่า บางทีเวลาผ่านไป
ความทรงจำบางอย่าง ก็เลือนลางไปจริงๆ
คิดถึงย่า
นึกขึ้นได้ว่าเคยวาดรูปการ์ตูนเกี่ยวกับย่าเอาไว้
มีรูปย่าหิ้วเจ้าขนุนมาจากตลาดด้วย
กลับไปอ่าน ภาพมันก็ลอยชัดขึ้นมา
บางอย่างที่ตอนนี้เราจำรายละเอียดได้ไม่เท่าตอนนั้น
มันก็กลับชัดเจนขึ้นมา
คิดถึงทุกคนเลย
คิดถึงย่า คิดถึงแม่ คิดถึงขนุน
ก็มีแต่ขนุนแหละนะที่เราจะกลับไปหาได้
...
โธ่เอ๊ย เราอ่อนไหวขนาดนี้เลยเหรอ น้ำตา น้ำตา ไปไกลๆเลยนะ
...
คิดถึงจังเลย แล้วเจอกันนะ เจ้าอ้วน แก่แล้วนะแก
บอกไปมันคงไม่รู้ แต่อยากบอกให้มันดูแลตัวเอง
เราเป็นห่วง
ถ้าผูกพันกันมันคงรับรู้ได้แหละนะว่าเราคิดถึง
จะกลับไปกอดแกนะ
...
คิดถึงพลูด่างมอมๆด้วย นิสัยดีที่สุดเลย ^_^
แบบนี้มีอีกมั๊ย
อิอิ